ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΟΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΔΕΣ: ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Το να δίνεις στην ζωή σου, το να παραχωρείς δίχως να περιμένεις ανταλλάγματα είναι ένα χαρακτηριστικό που σπανίζει μεν, αλλά καταδεικνύει με σαφήνεια την πλούτο ή την ένδεια της ψυχής και κάνει κάποιους ανθρώπους ξεχωριστούς!

Στην δική μου θεώρηση το να είσαι δοτικός σαν άνθρωπος δεν περιορίζεται μονάχα σε έναν τομέα...τον συναισθηματικό ή τον υλικό

Ή είσαι ή δεν είσαι!

Έτσι η δοτικότητα και η τσιγκουνία αποτελούν ευρύτερες έννοιες και στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν αλλάζουν, ούτε αυξομειώνονται ανάλογα με το τι αφορούν!

Σίγουρα όλοι μας θα έχουμε παρατηρήσει σε συμπεριφορές γνωστών και φίλων το γεγονός ότι όταν ένας άνθρωπος είναι τσιγκούνης στα χρήματα, είναι και στα συναισθήματα!!!

Και το αντίθετο σίγουρα συμβαίνει: όταν κανείς είναι δοτικός στα συναισθήματά του, κάπως παρόμοια συμπεριφέρεται και σε οτι έχει να κάνει με χρήματα ή και με άλλες υλικές παραχωρήσεις...

Θαρρώ ότι όταν μια καρδιά, ένας άνθρωπος με την ψυχοσύνθεσή του, την ψυχικονοητική του έκφανση, έχει μάθει και του αρέσει να δίνει....Δίνει παντού!

Και συναισθηματικά και υλικά!

Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι ο άνθρωπος αυτός είναι χαζός, ούτε οτι σκορπά άκριτα και άσκοπα τα χρήματά του και πολύ περισσότερο δεν αναλώνεται συναισθηματικά σε τυχαία και μη εκτιμητέα από τον ίδιο πρόσωπα, ούτε μοιράζει αλόγιστα το συναισθηματικό του απόθεμα!

Απλά και έτσι είναι φτιαγμένος, να προσφέρει, να παραχωρεί, να μοιράζει αλλά και έτσι έχει καλλιεργήσει και εμποτίσει τον εαυτό του!

Άλλωστε το να παραμένεις κολλημένος σε κάθε είδους και περιεχομένου ιδιοκτησίες σε δεσμεύει από το να πετάξεις και να αναχωρήσεις για άλλες, νέες και πιο μεστες κι εξελιγμένες μορφές και προοπτικές σε ανώτερα επίπεδα θεώρησεων και κατακτήσεων!!!

Πάντα φυσικά με το μοίρασμα! Που καθώς λέγεται διαιρεί την στεναχώρια και πολλαπλασιάζει την χαρά!

Κι ότι επικοινωνείται και μοιράζεται!

Σε κάθε περίπτωση στην μάταιη και τετελεσμένη ζωή μας είναι προτιμότερο να αφήσουμε ενα μικρό στίγμα της παρουσίας μας, ένα μικρό θετικό αποτύπωμα, που η καλύτερη του πορεία θα ήταν να παρακινήσει έστω ακόμα έναν να ακολουθήσει αυτή την συμπεριφορά και να καταγράψει έναν κάποιον κοινωνικό αντίκτυπο.

Για σκεφτείτε το...ή μάλλον φανταστείτε το...να δρούσαμε όλοι έτσι...πόσο καλύτερα θα νιώθαμε και πόσα περισσοτερα δάκρυα και τραύματα θα στεγνώναμε και θα. επουλώναμε...πόσο πιο κοντά στον θεό θα είμασταν και πόσο θα γινόμασταν κι εμείς μικροί θεοί!

Το "δίνω" σηματοδοτεί το οτι "βγάζω" κάτι απο τον εαυτό μου, είτε υλικό, είτε συναισθηματικό και το προσφέρω στον συνάνθρωπό μου.

Αυτός που δίνει δεν φοβάται γιατί γνωρίζει οτι μπορεί να δημιουργεί μέσα του νέο απόθεμα συναισθημάτων και ότι το λίγο παραπάνω σε υλικά αγαθά σε τίποτε δεν θα τον κάνει πιο ευτυχισμένο.

Δεν φοβάται ποτέ μην στερέψει γιατί γνωρίζει καλά πως είναι φτιαγμένος να αναπλάθει και να ανανεώνει το συναισθηματικό του πηλίκο αλλά και τον χρηματικό του λογαριασμό.

Γνωρίζει πολύ καλά τον εαυτό του και πιστεύει ότι η ζωή πάντα επιστρέφει συμπεριφορές...

Και καλές και κακές!

Αντίθετα δεν θα μπορούσα να φανταστώ πόσο δυστυχής, άσχετα αν το αντιλαμβάνεται ή όχι, μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που τσιγκουνεύεται σε συναισθήματα αλλά και μετρά και το παραμικρό σε υλικό, χρηματικό επίπεδο.

Χάνει μια απο τις ύψιστες χαρές...

Την χαρά του μοιράσματος!

Ζεί μια μονόχνωτη συναισθηματικά ζωή και τα υλικά που μαζεύει δεν μπορούν να του προσφέρουν την παραμικρή χαρά.

Έχει μάθει να ζεί εγωιστικά και να φέρεται εγωκεντρικά και γιαυτό στείρα, μονόχρωμα και άοσμα!

Με εσωστρέφεια και συνεχή ανησυχία για τον εαυτό του αδυνατεί να αισθανθεί την ευτυχία και της ζωής τη χαρά...

Που βρίσκεται στο μοίρασμα!