ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ

Ο ΟΗΕ την ορίζει ως «τη δολοφονία των γυναικών επειδή ακριβώς είναι γυναίκες, είτε αυτή διαπράττεται εντός της οικογένειας, ή της οικιακής σχέσης, ή οποιασδήποτε άλλης διαπροσωπικής σχέσης, ή από οποιονδήποτε στην κοινωνία, είτε διαπράττεται ή γίνεται ανεκτή από το κράτος ή τους αντιπροσώπους του».

Σε μία από τις πρώτες σχετικές μελέτες, ο όρος Femicide περιγράφεται ως εξής: «Οι δολοφονίες γυναικών από άντρες, με κίνητρο το μίσος, την περιφρόνηση ή την άντληση ευχαρίστησης ή την αίσθηση ιδιοκτησίας πάνω στις γυναίκες, που έχει τις ρίζες της στις ιστορικές σχέσεις ανισότητας μεταξύ αντρών και γυναικών».

Είχε προηγηθεί το έργο της Μεξικανής ανθρωπολόγου Λαγκάρντε, η οποία πρώτη περιέγραψε τις κοινωνικές-πολιτισμικές προϋποθέσεις αυτής της εγκληματικής συμπεριφοράς. Η γυναικοκτονία περιγράφει τη δολοφονία κάθε γυναίκας για την οποία ο θύτης θεωρεί ότι «αθέτησε» τον γυναικείο ρόλο της.

Στις γυναικοκτονίες, το φύλο συχνά διαπλέκεται με την κοινωνική τάξη και τη φυλή, αλλά και την έμφυλη ταυτότητα.

Είναι χαρακτηριστικό πως έχουμε μεγάλο αριθμό δολοφονημένων λεσβιών και τρανς γυναικών (συνήθως μέσω του περίφημου «διορθωτικού βιασμού») σεξεργατριών, γυναικών που εργάζονται σε μπαρ, αλλά και έγχρωμων γυναικών.

Αυτές οι δολοφονίες στη μεγάλη τους πλειονότητα παραμένουν χωρίς επαρκή διαλεύκανση. Είναι ενδεικτική η δήλωση του εκπροσώπου της κυπριακής αστυνομίας, πως οι καταγγελίες για την εξαφάνιση των θυμάτων του κατά συρροή δολοφόνου «απλά αρχειοθετήθηκαν και ουδέποτε διερευνήθηκαν».

*Από το προφίλ της ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΓΚΙΔΟΥ