ΝΑΙ, ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ!

Σε πολλά κλειστά εξόχως προβληματικά πλαίσια και σε πορείες και σε καταστάσεις ζωής υπαρχουν μορφες αυτοεκφρασης που ειναι ικανες να μας μπλοκαρουν αλλα και να μας υποχρεώσουν να διατηρησουμε περαιτερω αυτο το ''μπλοκαρισμα''.

Ουτως η αλλως η απεμπλοκή είναι αποκλειστικά δικό μας μέλημα και μπορει να συμβει μονάχα όταν αναλάβουμε την ευθύνη απεναντι στον εαυτο μας! 

Ουσιαστικα, οταν καταστρεφεται η ζωη μας και οτι καλυτερο μεχρι τωρα εχουμε φτιαξει και δημιουργησει σ αυτη,το ουσιωδες και το πλεον παραλυτικό έλλειμμά μας, ειναι η ιδια η μη αποδοχη της ανάλογης ευθυνης που μας βαραινει. 

Σε ολα τα δυσαρεστα τεκταινομενα της υπαρξης μας,-τυχαια ή μη-περιστασιακα ή πιο μονιμα,την οποια ευθυνη εχουμε και που πεισματικα αρνουμαστε να δεχτουμε,αυτοματως την προσθετουμε σαν εναν επιπλεον παράγοντα διατήρησής τους. 

Κι αυτο για εναν απλουστατο λογο:οταν αποφευγουμε να διατυπωσουμε ευθαρσως και να ανακοινωσουμε σαφεστατα στον εαυτο μας,πως εμεις οι ιδιοι ειμαστε οι δημιουργοι,αλλα κυριως οι διατηρητες των προβληματων μας ειναι σαν αρνουμαστε την ιδια μας την υπαρξη.                                                                 

Ανθρώπινη υπαρξη διχως βούληση δεν υφισταται! 

Εχουμε ολοι μεσα μας την ταση και πολλες φορες προσπαθούμε να αποποιηθούμε κάθε μερίδιο ευθύνης και να αναζητουμε τις αιτιες για τις κακοτοπιες,τις ατυχιες,τις ταλαιπωριες , τις αποτυχιες και τους γενεσιουργους παραγοντες αυτων εξω απο εμας και σε εναν κοσμο αλλο, ξενο και εξωτερικο τον οποιο συνεχως αναθεματιζουμε οτι ειναι αυτος που καταστρεφει τη ζωη μας. 

Αλλοτε μας πλημμυρίζει με αγχος και αλλοτε μας εγκλωβίζει σε εναν αεναο τροχο δυσπραγιας και κακοτυχιας. 

Επιπλέον, εκσυγχρονίζοντας αλλά και επεκτείνοντας αυτή την εφήμερα βολική δικαιολογία και αυτο-υπεκφυγη (της μη αναληψης της ευθυνης) διατεινόμαστε,οτι αυτος ο ιδιος κοσμος, ο οποιος διατηρεί συνθηκες στις οποιες δεν μπορουμε να επεμβουμε, ειναι που ανανεωνει 

διαρκως τα προβληματα για λογαριασμο μας και δεν μας επιτρεπει να ζησουμε μια πιο ηρεμη και ομορφη ζωη. 

Έχουμε βρει τον τέλειο ένοχο και υποδόρια όταν χρειάζεται, ενισχύουμε αυτή μας την πεποίθηση, υπεκφευγοντας κάθε δικής μας πρωτοβουλίας και ευθύνης! Δεν περνα ποτε απο τη σκεψη μας, οτι εμεις οι ιδιοι ειμαστε, κατα ενα τεραστιο τουλαχιστον ποσοστο, οι δημιουργοι των δεσμών μας και οι ιδιοκτήτες των φόβων και των ανασφαλειων της ζωης μας,που την εγκλωβιζουν και με δικη μας υπαιτιότητα την καταντουν αχαρη, αοσμη και ουσιαστικα''μη ζωντανη''. 

Η αυτεπίγνωση μας,που θα πρεπει να γεννηθει μεσα απο σκληρη και αδιακοπη,πλην ομως δικαιη, αυτοκριτικη μαζι με το ζήλο για την αναληψη της ευθύνης που μας αναλογει, θα μας ωθήσει οπωσδηποτε στην αλλαγη και την μεταστροφη των κακως κείμενων και δεδομένων της ζωης μας και στη αποκηρυξη των καταστασεων που μας ταλαιπωρούν και μας την καθοριζουν σαν μιζερη και ανυποφορη. 

Αναλαμβάνοντας,με την αυτοκριτικη μας διαθεση αμεσα και ζωηρα παρουσα,την ευθυνη των οσων μας καταδυναστευουν κανουμε ενα τεραστιο βημα προς την αλλαγη ολων των δυσχερειών και αναποτελεσματικών προσπαθειών, που δεν σταματούν να κάνουν δυσκολοκατάβλητο το περασμα μας,απο αυτη τη ζωη. 

Σύμφωνα με τα παραπάνω θα πει κανεις,πως με τετοιες προβληματικες στην εξελιξη τους πορειες, ότι φτάνει να αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του ο καθένας μας και το πολυπόθητο ζητούμενο της αλλαγής και της καλυτέρευση όλων θα μας εμφανιστεί και θα μας απαλλάξει από τις δυσκολίες,που μέχρι τώρα μας τρομοκρατούσαν και διέλυαν κάθε μας προσπάθεια για χαρά και πρόοδο στην ζωή μας. 

Δεν είναι ακριβώς αυτό,ή μάλλον δεν γίνεται ακριβώς έτσι! 

Η ανάληψη των ευθυνών με την ταυτόχρονη απαλλαγή από τις δυστυχίες και η πορεία προς την πραγματοποίηση μιας προοδευτικής αλλαγής,προϋποθέτει ένα τεράστιο απόθεμα βούλησης! 

Αναντίρρητα υπάρχει μέσα σε όλους μας,άσχετα με το πόσοι από εμάς το χρησιμοποιούμε η το αφήνουμε ανενεργό… 

Το σημαντικο ερωτημα που αμεσως τιθεται εδω ειναι ποσοι απο εμας εχουμε άραγε την δυναμη και την ελευθερια που απαιτειται για μια αποφασιστικη πραξη βουλησης?

Αν και πολλοι με βεβαιοτητα απαντουμε καταφατικα,εμφανως και εκ του αποτελεσματος κανουμε λαθος!!... 

Την ψευδαισθηση της δικης μας ελευθεριας και της συνεπαγόμενης βούλησής μας,εχουμε υπο την αληθινη κηδεμονία μας. 

Κι αυτο κυριως γιατι δεν μπορουμε επαρκως και ικανοποιητικά να ξεχωρισουμε την καθαρα δικη μας βουληση απο τις συνδιαμορφουμενες και ετερογενείς αλλες βουλήσεις που περιεχονται μεσα μας. 

Εδω η κριση μας ,το ξεκαθαρισμα, η σταχυολόγηση των προτεραιοτήτων μας και η ειλικρίνεια απεναντι στον εαυτο μας εχουν ρολο καταλυτικό! 

Μετα απο την βουληση,την κυριοτερη πηγη δρασης, εξασκούμε την ελευθερια μας,

Πιστευω οτι η βουληση εχει δυο φασεις:O ανθρωπος εκκινει απο την επιθυμια κι επειτα εκπληρώνει με την αποφαση (Ι.Yalom). 

-Επιθυμιες​:Βασικα ειμαστε ταυτοχρονα ενα νεκροταφειο δικων μας επιθυμιων και ουσιαστικα ενα εκθετηριο ξενων αλλα και ενα αποθετήριο επιθυμιων τριτων,τους οποιους προκειμενου να ευχαριστησουμε,τοποθετουμε τις επιθυμιες που εχουν για μας,ως δικες μας!

-Αποφασεις:​Βασανιζομαστε και δυσκολευομαστε στο να παιρνουμε αποφασεις. Αυτο μας συμβαινει γιατι οταν παιρνουμε μια αποφαση ταυτόχρονα αναιρουμε μια αλλη.

Μπαινει ετσι παλι το θεμα της δικης μας,αυθεντικης μας βούλησης.Καθε μια αποφαση συνιστα και μια παραιτηση απο κατι αλλο (η αγγλικη λεξη με λατινικη ριζα -decide-),που σημαινει απο τη μια ριζα σε καποια αλλη. 

Οι αναφορες στην επιφαση της ελευθεριας μας και τις πραξεις της βούλησής μας συνυπαρχουν με ενα συνηθεστατο και αγεφυρωτο χασμα που υπαρχει,αναμεσα στον κοσμο το δικο μας και στον κοσμο των αλλων.(τον οποιο ενιοτε και ασυνειδητα υπηρετούμε).

Οι επιθυμιες μας για ψευδοσυνδεσεις ,ανουσιες και εκ των πραγματων αχρειαστες ενωσεις με αλλους (τριτους),λογω κοινωνικων επιταγων και φαινομενων σχεσεων, μας φερνουν αντιμετωπους με εσωτερικες αντιμαχιες. 

Πολλες φορες μας φερνουν σε δυσκολη θεση και μας αποθαρρύνουν απο την επιθυμητη ενδοπροσωπικη απομονωση μας ,δηλαδη την μοναδικοτητα της ζωης και της προσωπικοτητας του καθενος μας. 

Αυτης που μας καθιστα ξεχωριστους και πολλες φορες ανυποχωρητους στο να ''περιεχθουμε''μεσα στους αλλους ή μεσα σε κοινωνικα παραδεκτα και οριοθετημένα αποδεκτά σύνολα και υποσύνολα!