Η πανδημία του covid-19 μας φέρνει αντιμέτωπους με αυτό που συνηθίζουμεαποφευγουμε:Την ευθύνη, την προσωπική αλλά και τη συλλογική!

Το πρόσφατο ξέσπασμα της πανδημίας του κορονα ιού ( covid-19 ) μας αναγκάζει να

αναθεωρήσουμε κάποιες από τις προσωποπαγεις μαθημένες συμπεριφορές μας και

αδιάσειστες σταθερές μας !

Πάντα σε καταστάσεις αβεβαιότητας και όσο υφίστανται διφορούμενες πληροφορίες ή

επικρατούν πρωτόγνωρες καταστάσεις οι άνθρωποι χάνουν την εμπιστοσύνη στον διπλανό

τους και ο καθένας συνηθίζει να κοιτάει μόνο την πάρτυ του.

Αυτη είναι μια πολυπαντημένη και αναμενόμενη συμπεριφορά που άλλη μια φορά καλούμαστε,

αυτή τη φορά επιτακτικά, να τροποποιησουμε. Ας το πάρουμε όλοι χαμπάρι!

Η ασφάλεια η δική μας αλλά και της οικογένειας μας, των δικών μας ανθρώπων, με την

εξασφάλιση ενός σίγουρο αύριου δεν περνούν, όσο τουλάχιστον επαιρομασταν από τα χέρια

μας!

Ναι μάλιστα πολύ καλά ακούσαμε!

Όλα αυτά για τα οποία χαλάσαμε τις καρδιές μας με κάποιους, αδικήσαμε φρικτά άλλους,

φερθηκαμε σκληρά κι απάνθρωπα σε πρόσωπα που γνωρίζαμε ή μη…

Ολα ήταν τελικά δίχως αντίκρυσμα!

Τις στιγμές που χωρίς δισταγμό, χωρίς καμία αιδώ παραδώσαμε οικοιοθελως την ψυχή μας

στον διάολο για χατήρι μιας κάποιας σιγουριάς και μιας οικογενειακής ευμάρειας επιπλαστης και

αίολης όπως αποδυκνειεται περίτρανα σήμερα τόσο πολύ όσο ποτέ αλλοτε.

Κι ότι αυτή η προσωπική μας παραχώρηση και εγωιστική μας καταχώρηση μας "ανταμοιβει" με

το ίδιο νόμισμα, αυτό ακριβώς που αξίζαμε…

Με μια αόρατη σιγουριά και μια χάρτινη ασφάλεια!!!

Αυτές τις στιγμές που λόγω της έκτακτης κατάστασης του κορονουιου, covid-19 είμαστε

κλεισμένοι στο σπίτι μας δεν μπορούμε να μοιραστούμε την ενοχή μας με άλλους ενδυομενοι

την αθωότητα του αγώνα της καθημερινότητας κι ούτε μπορούμε να την βάλουμε στο αλεστικο

χωνευτηρι του "έτσι κάνει κι άλλος κόσμος".

Με την δυστοπικη αυτή συνθήκη έχουμε όλοι μας τον χρόνο να σκεφτούμε το μάταιο της

εγωκεντρικής μας συμπεριφοράς και την ευκαιρία να τροποποιησουμε τις βεβαιότητες

στρέφοντας την σκέψη μας προς τα μέσα μας!

Εκεί θα βρούμε πολλά!!!

Κι όχι οπωσδήποτε θετικά!!!

Υπάρχει όμως κι άλλη μια εύκολη κι εν πολλοίς ακριτη κατηγορία που σ τρέφουμε εναντίον

9λων αυτών που έχουν νοσησει, όπως βέβαια θα μπορούσε να συμβεί στον καθέναν μας.

Ένας άλλος ιός το ίδιο πιθανά επικίνδυνος είναι αυτός του εύκολου στιγματισμου σε

όσους νοσούν. Με δεδομένη την επιρρεπή συμπεριφορά μας σε αυτόν αλλά και τον

επιπολασμο του την κοινωνία είμαστε ικανοί να καταστρέψουμε ανθρώπινες ζωές που απλά

έτυχε να έχουν μια περιστασιακή ίωση.

Ας αποτελέσει αυτή η κρίσιμη κατάσταση αφορμή για αναστοχασμους του τύπου "όλοι έχουμε

ανάγκη ολους" κι ότι η ιδιωτεια δεν φέρνει την ευτυχία!!!

(από εκεί οι Αγγλοσαξωνες επινόησαν το idiot=χαζός).

Σημασία έχει ο καθένας μας να αποκτήσει αυτήν την ατομική ευθύνη και οτι η δική μας

συνειδητοποιημένη στάση επηρεάζει όλους τους υπόλοιπους συνανθρώπους μας!

Όχι ότι τούτο αν το σκεφτεί κανείς καλά δεν συμβαίνει καθημερινά στο μικρό Παγκόσμιο

χωριό μας!

Μπορούμε να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία προσεγγιζοντας τον διπλανό μας και

συναισθανόμενοι ότι: "Μοναχός σου ούτε στον παράδεισο ", όπως σημειώνει ο θυμόσοφος

λαός μας!!!