Καλό φτερούγισμα

Μεσα Νοεμβρη και με ασυνηθιστα καλο καιρο...πηγαινουμε κι ερχομαστε σε δουλειες,σε υποχρεωσεις,κανουμε σχεδια,υπολογιζουμε,οδηγουμε,βριζουμε, μετραμε και ξαναμετραμε,μιλαμε με γνωστους,μηρικαζουμε τις καταθλιπτικες μας διαθεσεις,κανονιζουμε με περισση νυχτα πως θα πετυχουμε το ενα,πως θα βολεψουμε το αλλο,αγωνιουμε και αγχωνομαστε για τα μικρα, τα περαστικα,τα επουσιωδη...

Και δεν κοιταμε οι ανοητοι να ζουμε,να χαιρομαστε,να γιορταζουμε την καθε στιγμη,την σημερινη μερα και την καθε μερα που ομοια της δεν θα ξαναρθει... Γνωριζουμε οτι εχουμε "ημερομηνια ληξης"αλλα σαν κουτοι κι ανοητοι δεν καταλαβαινουμε πως μας ανηκει και η "ημερομηνια χαρας"...

Προχθες ο φιλος και συντοπιτης ο Κωστας...σημερα ο καλος,παλιος φιλος ο Αιμιλιος... και μεις προχωραμε με βηματισμο επισπευσμενου και αγωνιωδους σημειωτον... Εκεινοι πεταξαν και σε οσους τους γνωριζαν εστω και λιγο ξερουν οτι ηξεραν να πετουν καλα και παντα ψηλα...τους ειχαμε αλλωστε θαυμασει πολλες φορες για τουτο! Καλο σας φτερουγισμα μαγκες!