Μοναδικός μας αντίπαλος, ο εαυτός μας...

Μπορεί να είναι μια σιωπηλή διεργασία αλλά αυτό σε τίποτε δεν μειώνει και σε τίποτε δεν στερεί το ελάχιστο απο την σημαντικότητα της !!!

Κάποιες φορές μάλιστα η επιτακτικότητα της φαντάζει τόσο επίκαιρη και αναγκαία... όσο και άλλες εξίσου απαραίτητες για την καθημερινή μας ευζωία και την γενικότερη ευδαιμονία μας...

Σε προσωπικές μας δραστηριότητες και βιωματικές μας αυτοεξυπηρετήσεις!

Το αντίθετο μάλιστα η σιωπή βοηθά και στην αυτοβελτίωση και στην αυτοσυγκέντρωση που χρειαζόμαστε τέτοιες στιγμές !!!

Ο "πόλεμος", η διαμάχη και οι διαξιφισμοί όλων όσων συμβαίνουν μέσα μας και διαγκωνιζονται για να κερδίσουν την θέση που τους αξίζει εντός μας...και στη ζωή μας!! Είναι το αποτέλεσμα της συνεχούς κι ενδελεχους, βαθύτατα εκλεπτυσμένης αυτοαναζήτησης κι έντονης εσωτερικής ανάγκης για το δημιούργημα μιας πιο επίκαιρης, συνεχώς ανανεουμενης αυτοπροσδιοριστικης μας επαφής!

Και οφείλουμε να την πραγματωσουμε σε επαρκή συνάφεια με το "εδώ και τώρα" της ζωής μας !!!

Της αρμονίας μας και της εσωτερικής ισορροπίας μας !!!

Σαν άνθρωποι και σαν συγκροτημένες προσωπικότητες οφείλουμε να αναγνωρίσουμε οτι δεν είμαστε μόνο σώμα, δεν είμαστε μόνο νους και πνεύμα, ούτε μόνο ψυχή και πνοή !!!

Όλα συμμετέχουν στην δική μας, στην μοναδική μας ύπαρξη και ανάλογα την περίπτωση και κυρίως ένεκα της δικής μας επιλογής και θέλησης προκρίνουμε κάθε φορά σαν πιο ευδόκιμο και πιο σημαντικό κάποιο ή κάποια από όλα αυτά που μας αποτελούν...

Παίρνει ή μάλλον πιο σωστά της παραχωρουμε το προβάδισμα και τον κύριο λόγο να μας εκπροσωπήσει στην κάθε της ζωής μας έκφανση και δυνητική έκφραση!!!

Πράγματα που φέρουμε μέσα μας, που κουβαλάμε με την θέλησή μας ή και άλλα δίχως να τα θέλουμε στην πραγματικότητα, που πιθανά μας φορτώθηκαν απο πολύ κοντινούς μας ανθρώπους και σε ηλικίες που δεν είχαμε την δυνατότητα, το νοητικό πηλίκο αλλά ούτε η ικανότητές μας ήταν αρκετά ώριμες και έτοιμες να αντιδράσουν....

Κοντολογίς τα κατάπιαμε δηλαδή αμάσητα και εν πολλοίς άκριτα ....

Οπότε μια μορφή εσωτερικού διαλόγου εν είδη πολέμου και μια συγκρουσιακή διάθεση εντός μας, με τον εαυτό μας απέναντί μας....

Είναι οτι πιο υγιές, πιο απαραίτητο και πιο ωφέλιμο μπορούμε να προσφέρουμε σε αυτόν!

Οφείλουμε εδώ να επισημάνουμε οτι η εκλεπτυσμένη και στοχευμενα μαχητική διάθεση απέναντι στον εαυτό μας είναι η σημαντικότερη παράμετρος και η διαφοροποιητική εκείνη δύναμη...εκείνη που δύναται να διαμορφώσει την εσωτερική μας ομορφιά και όμοιό στάση.

Να καθορίσει την αρμονική συνύπαρξη μας με τον υπόλοιπο κόσμο.

Σαφέστατα και μας δίνετε η δυνατότητα , όταν την πετύχουμε να την έχουμε πλέον αποκτήσει να είμαστε ώριμοι ώστε να δημιουργούμε αληθινές και ειλικρινείς σχέσεις με τους ανθρώπους που ερχόμαστε σε επαφή και να φτιάχνουμε σταθερές και προοπτικές στο μέλλον φιλίες.

Είναι λοιπόν πανθομολογούμενη η αλήθεια , πως ο μοναδικός μας αντίπαλος, κι αυτός που καθορίζει πολλά κι αποφασιστικά για εμάς και για τις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας είναι μονάχα ο ίδιος μας ο εαυτός και μ αυτόν αξίζει να "παλεύουμε " και να "μονομαχούμε" στην κατεύθυνση της καλύτερης δυνατής κι επιτεύξιμης προόδου και δυνητικής εξέλιξής μας!!!

Μπορεί να γίνει ο καλύτερος μας σύμμαχός αλλά εξίσου μπορεί να αποτελέσει τον χειρότερο εχθρό μας...τραβώντας μας όλο και πιο χαμηλά ....

Τι λέτε ;

Να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα;