Οι στιγμιαίες αναβολές που μοιάζουν σαν χαμένες ζωές!

Είναι κάτι που λανθασμένα έχει λεχθεί και πιό στρεβλά έχει αποτυπωθεί κι ενίοτε βιωθεί!

Όλοι όσοι δοκιμάσαμε να αφήσουμε κάτω τις πολύτιμες στιγμές μας...να περάσουνε αδιάφορα κι επιδερμικά, το μετανιώσαμε και μάλιστα με τίμημα βαρύ στην ζωή μας!

Χειρότερα ακόμη δε, όταν γίνεται και ενοχικό κι εμμονικό αυτό το συναίσθημα... αναβλητικότητας της στιγμής...στην έκλειψη της ζωής!

Αυτές οι ανάσες, οι λάμψεις, οι κρότοι είναι το αιώνιο αποτύπωμά μας!

Οι στιγμιαίες αναβολές που μοιάζουν σαν χαμένες ζωές!

Άλλωστε οι μεγάλες μας στιγμές είναι εκείνες που μας ορίζουν, μας καθορίζουν και ομορφαίνουν...δίνουν νόημα στην πορεία μας!

Δεν μας μένει τίποτε άλλο εκτός απ´ το να ζήσουμε με πάθος, ένταση και ζωντανή συνείδηση την στιγμή μας. Την δική μας, που θα χαρακτηρίζει για πάντα τη ζωή μας!

Άς τις αρπάξουμε με τόλμη και θάρρος κι ας κατανοήσουμε την δύναμη τους, το εδώ και το τώρα τους...

Την μαγεία τους!