ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΡΩΘΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΛΑΣΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΣΑΝ ΑΤΟΜΟ

ΧΕΝΡΙ ΜΙΛΕΡ:"ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΡΩΘΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΛΑΣΜΑ, ΓΙΑ ΝΑΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΣΑΝ ΑΤΟΜΟ"

Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλούς από εμάς, όταν οι συνθήκες της ζωής το επέτρεψαν, οικαταστάσεις το ευνοούσαν και εμείς σαν προσωπικότητες το είχαμε ανάγκη τη δεδομένηχρονική στιγμή καταφέραμε και κατακτήσαμε τεράστια κομμάτια της αυτογνωσίας μας αλλάκαι μοναδικά σημαίνοντα ερείσματα στην αυτοσυνειδησια μας.Σε δεύτερο χρόνο ή και πολύ αργότερα κάνοντας με το νου μας έναν απολογισμόθεωρήσαμε τον εαυτό μας πολύ σημαντικό που δημιουργησαμε ένα τόσο ευεργετικό υλικόμέσα μας και μάλιστα υπό συνθήκες πίεσης και σκληρά όρια καθηλωτικης ασφυξίας.Τότε που ο μόνος φωτεινός δρόμος που ήταν ορατός και φάνταζε τουλάχιστον πιοανακουφιστικός μπροστά μας ήταν η μοναχικότητα μας.Αν και οι γνώμες και οι συμβουλές που ακούσαμε δεν επικυρώναν σαν λύση κάτι τέτοιο τοδικό μας ένστικτο μας οδηγούσε και μας καλούσε σε παρέα με τον εαυτό μας για τηνπροσπέλαση αυτής της πρωτόγνωρα δύσκολης συνθήκης και σε μια αντίληψη ζωής πουποτέ ξανά δεν μας είχε σαρώσει τόσο ολοκληρωτικά σε κάθε ανθρώπινη μας πλευρά μας.Αν κι είχαμε συνείδηση της τοξικής κατάστασης που βιώνουμε η στροφή προς τα μέσα μαςκαι η εσωστρέφεια μας μας ενθαρρύνε να υιοθετήσουμε αυτήν την τακτική στη δεδομένηστιγμή.Μας μοιάζει όχι απλά επιτακτική αλλά και σωτήρια υπό το βάρος των συνθηκών και τουσυναισθηματικού φορτίου που καλούμαστε να διαχειριστούμε.Αποτελεί άμεση αναγκαιότητα σε κάθε περίπτωση.Εκείνη τη στιγμή βέβαια αλλά και όλη την μετέπειτα περίοδο σε καμία περίπτωση δεν μαςπέρασε από το νου πως θα είναι μια διαδικασία βαθιάς και ουσιαστικής αυτογνωσίας τόσοικανής που θα μας σημαδέψει θετικά και δράσει πολυποικιλα ευεργετικά για το υπόλοιπο τηςζωής μας.Αν και σε αυτή την εσωστρεφή μας τάση που χαρακτηρίζεται από το κλείσιμο προς τομέσα μας και την προσωπική μας απόσυρση κανείς δεν θα περίμενε κάτιαναγεννητικο.Κι όμως η παρουσία του ζοωγονου υλικού μας και της δημιουργίας, η λίμπιντο μας,αυτή τη φορά ρέει προς τα μέσα μας και στοχεύει σε παράγοντες που ικανοποιούντην αυτοίαση μας και η δύναμή της την ωθεί σαν την μέγιστη εσωτερική μαςαναγκαιότητα!Ο Δυτικός πολιτισμός σε ανάλογες προσωπικές στιγμές προάγει την εξωστρέφεια σαν τηνενδεικνυομενη στάση και θέαση σχετικά με τη λύση και την περιγράφει με τα κολακευτικότεραλόγια.Καταγράφοντας την εξωτερίκευση σαν τη μόνη διέξοδο και με το υποκείμενο ταυτόχρονα ναφτάνει κοινωνικά ισορροπημένο στην λύση της κατάστασης που είχε σαρώσει αρνητικά ταπάντα στη ζωή του.Μάλιστα αντίθετα η εσωστρέφεια κατηγορείται για εγωκεντρισμο, ακόμα και με πιο βαρύςχαρακτηρισμους για κατάσταση αρρωστημένη.

Από την άλλη μεριά οι πολιτισμοί της Ανατολής, με χαρακτηριστικά κουλτούρας εντελώςδιαφορετικά από αυτά της Δύσης μέχρι και πρότινος κάποια χρόνια τουλάχιστον υιοθετούσετην στάση της εσωστρέφειας σαν λυτρωτική και η οποία κυριαρχούσε σε παρομοιακελευσματα της ζωής.Η διαφοροποίηση της συγκεκριμένης στάσης μπορεί ν’ αρχίζει πολύ νωρίς και μάλισταυπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε πώς μπορεί να είναι και έμφυτη.

Στην ίδια οικογένεια βέβαια μπορεί να συναντήσουμε και εξωστρεφή και εσωστρεφήπαιδιά.

Οι εξωστρεφείς άνθρωποι διακατεχονται απο τη νοοτροπία να είναι πάντα κι αλόγισταενθουσιώδεις, παρότι ο ενθουσιασμός τους δεν κρατάει σε βάθος.Δεν τους αρέσει να είναι μόνοι και την πολλή σκέψη τη θεωρούν σαν κάτι αρρωστημένο καισυνάμα με την παντελή έλλειψη αυτοκριτικής πού έχουν, τους κάνει πιο γοητευτικούς στονκοινωνικό περίγυρο, στον εξωτερικό κόσμο απ’ ότι στην οικογένειά τους ή τους δικούς τουςγνωστούς,οι οποίοι μπορούν να τους κρίνει χωρίς μεταμφιέσεις στην καθημερινότητα τους.Αν λογισουμε και την πάντα παρούσα παράμετρο για ομογενοποιηση δεν θα δυσκολευτούμενα κατανοήσουμε τις προθέσεις και τα κίνητρα υιοθετήσης ομοειδών συμπεριφορών.Με δεδομένο τον πλήρη ασπασμό και του λόγου ότι οι εξωστρεφείς είναι καλάπροσαρμοσμένοι στην κοινωνία κατα κύριο λόγο ασπάζονται την ηθική και τις πεποιθήσειςπού επικρατούν και η κρίση τους είναι κάπως θολή κι επηρεασμένη σχεδόν συμβατική.Οι εσωστρεφεις άνθρωποι αντιθέτως, απεχθάνονται τις κοινωνικές σχέσεις καινιώθουν μόνοι και χαμένοι πάρα την πολυπληθή παρουσία δίπλα τους.Είναι ευαίσθητοι και αποφεύγουν τη γελοιοποίηση, συχνά, όμως, είναι ανίκανοι ναμάθουν πώς να φέρονται στις κοινωνικές καταστάσεις: είναι αδέξιοι και ή δεν ξέρουννα κρατάνε τη γλώσσα τους ή είναι υπερβολικά επιφυλακτικοί και γελοία υπέρευγενικοί.Έχουν την τάση να είναι υπερευσυνείδητοι, και με οξύ κριτικό πνεύμα κρατούν συνήθως τακαλύτερα προτερήματά τους κλειστά κι ανέκφραστα έτσι πού φυσικά παραγνωρίζονταιεύκολα από τους άλλους.Δεν τους αφορά να εκφραστούν οπουδήποτε παρά μόνο εκεί που θα νιώσουν οικεία.Επειδή ακριβώς χρειάζεται να νιώσουν σε οικείο γιαυτους περιβάλλον για να δείξουν ταχαρίσματά τους, γι’ αυτό συνήθως είναι παραμελημένοι κι έχουν λιγότερη χειροπιαστηεπιτυχία απο τους εξωστρεφείς συναδέρφους τους.Μέσα σε συνθήκες έσχατης δυσκολίας και φτάνοντας αλλά και ξεπερνώντας τα όριά τουςέχουν δημιουργήσει μέσα στην μοναχικότητα, με φωτιά κι αμονι σφυριλατημενα, τον δικότους χαρακτήρα

Δεν ξοδεύουν καθόλου απο την ενεργητικότητά τους, ούτε προσπαθώντας ναεντυπωσιάσουν για να γίνουν αποδεκτοί από τους άλλους και δεν την κατασπαταλουν, ουτετην εξανεμίζουν σε ανούσιες κοινωνικές συγκεντρώσεις.Οι περισσότεροι έχουν ασυνήθιστες γνώσεις και πρακτικές ακόμη και κάποιο ταλέντο πάνωαπ’ τα κοινά μέτρα.Είναι η προίκα τους όταν βρισκόμενοι σε μάχη με δυσθεώρητες δυσκολίες και με την ευμενήδράση της μοναχικότητας κερδίζουν εφ όρου ζωής δεξιότητες, γνώσεις και συμπεριφορέςπου σε άλλη περίπτωση δεν θα γινόταν κάτοχοι τους .Ο ενδοσκοπικός, αυτογνωστικός και εσωστρεφικός χαρακτήρας με τα πολύτιμα περιεχόμενάτου επιθυμεί να τα μοιράζεται αδικωντας τον εαυτό του και τον δημιουργικό του οίστρο πουυπό πίεση καταφέρνει τα καλύτερα.Τα δείχνει, τα κομμάτια του καλύτερού εαυτού μόνο όταν είναι μόνος του ή σε μια μικρή καικαλά δοκιμασμένη, κατάλληλη φιλική ομάδα.Αυτή η ανεξαρτησία της κρίσης των εσωστρεφων ανθρώπων και η παντελής έλλειψησυμβατικότητας μπορεί να καταστούν πολύτιμες γνώσεις αν γίνουν σωστά κατανοητές καιχρησιμοποιηθούν σωστά .

"Το ταλέντο του ανθρώπου αναπτύσσεται στην απομόνωση, ο πραγματικός τουχαρακτήρας όμως, διαμορφώνεται μέσα στις τρικυμίες της ζωής" .Γκαίτε