Στις σχισμές του εφήμερου...

Στις σχισμές του εφήμερου και στην καταστρατήγηση του περαστικού δεν μπορεί παρά, όλοι μας να νιώσαμε κάποια στιγμή πανταδύναμοι και δρώντας σαν μικροί θεοί,να ζητήσαμε και να καταφέραμε την σύλληψη μιας στιγμής και την διατήρησή της στην αιωνιότητα του πεπερασμένου χρόνου της ύπαρξης μας...

Είναι όλα αυτά που ανεξίτηλα έχουν γραφτεί μέσα μας και ανάγλυφα έχουν πια χαραχθεί σε κείνο που ονομάζουμε σκάλισμα της ψυχής μας!

Στην αισθητική της επάρκεια και την ζόρική της αρτιότητα!!!

Ανατρέχουμε κοντά τους στις στιγμές που αναλογιζόμαστε για της ζωής μας το παρακάτω και ψηλαφόντας στις βασικές χαραγμένες τους αρτηρίες, διαβάζουμε όλα εκείνα με τα οποια η ζωή μας σημάδεψε!!!

Τον προσανατολισμό που όχι μόνο δεν ξεχάσαμε αλλά ξανά και ξανά λειτουργεί σαν πυξίδα μέσα μας, σαν σοκάκι μοναχικό που τραβά μονομιάς αντικρυστά στο φωτεινό μας αστέρι...στο ξέφωτο και τον ορίζοντα του ιδεατού μας εαυτού!!!

Κι αν τολμήσουμε και τις αγνοήσουμε θα πλημμηρίσουμε απ´ το αίμα όλων εκείνων που με πάθος κατορθώσαμε!!!

Και σε όλα εκείνα που σε πείσμα καιρών και ανθρώπων μας έκαναν να είμαστε ΕΜΕΙΣ!!!

#ANALYSE TO